ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).
ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).
[สะถะวีระ] (แบบ) น. พระเถระ; ชื่อนิกายหนึ่งของฝ่ายเถรวาท เรียกว่า นิกายสถวีระ หรือ สถีรวาท. (ส. สฺถวิร ว่า ผู้ใหญ่, ผู้สูงอายุ; ป. เถร).
[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).
น. ชื่อไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ตีกัน.
น. ไข่ทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากัน.
(โบ; เลิก) น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี.
น. คนตีกลองนำกลองชนะ.
ว. มีหรือทำอย่างเดียวกันอีกครั้งหนึ่งหรือหลาย ๆ ครั้ง เช่น พูดซํ้า ตีซํ้า.
ว. เสียงอย่างเสียงตีด้วยไม้แบน ๆ.
(ปาก) ว. ลักษณะที่ทำไว้มากกว่าที่ต้องการ เช่น ตีเผื่อเหนียว.