ค้นเจอ 478 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วิญญู, วิญญชน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เม็ง

น. ชื่อชนชาติโบราณอยู่ทางเหนือแหลมอินโดจีน นัยว่าเป็นบรรพบุรุษของมอญ.

ลีซอ

น. ชนชาวเขาเผ่าหนึ่ง ตระกูลทิเบต-พม่า อยู่ทางแถบเหนือของประเทศไทย.

ส่วย

น. ชนชาติพูดภาษาตระกูลมอญ-เขมรพวกหนึ่ง อยู่ทางภาคอีสาน.

สังเวียน

น. คอกหรือวงล้อมสำหรับชนไก่เป็นต้น; ที่ต่อสู้ เช่น สังเวียนมวย.

อภิชน,อภิชน-

[อะพิชน, อะพิชะนะ-] น. ชนผู้สืบมาจากตระกูลสูง. (ป., ส.).

อินเดีย

น. ชื่อประเทศและชนชาติหนึ่งในเอเชียใต้ อยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศพม่า.

วิสย,วิสย-,วิสัย

[วิสะยะ-, วิไส] น. ความสามารถ เช่น อยู่ในวิสัยที่จะเลี้ยงดูบุตรภรรยาได้ เป็นเรื่องเหลือวิสัยที่จะทำได้; ขอบ, เขต, เช่น คามวิสัย โคจรวิสัย อยู่ในทัศนวิสัย. (ป.).

ประโยชน์

[ปฺระโหฺยด] น. สิ่งที่มีผลใช้ได้ดีสมกับที่คิดมุ่งหมายไว้, ผลที่ได้ตามต้องการ, สิ่งที่เป็นผลดีหรือเป็นคุณ, เช่น ประโยชน์ของการศึกษา ประโยชน์ของโรงเรียน. (ส. ปฺรโยชน; ป. ปโยชน).

วิหาร,วิหาร-

[วิหาน, วิหาระ-] น. วัด, ที่อยู่ของพระสงฆ์; ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับ โบสถ์; การพักผ่อน เช่น ทิวาวิหาร ว่า การพักผ่อนในเวลากลางวัน. (ป., ส.).

พิโดร

[พิโดน] ก. ฟุ้งไป (ใช้แก่กลิ่น). (ข. พิโดร; ส. วิตร).

พิสัช

ก. แก้, ตอบคำถาม; สละ, ส่งไป, ทิ้ง. (ป. วิสชฺช).

วิกัติ

[-กัด] น. ชนิด, อย่าง; การประดิษฐ์ทำ, การจัดทำให้เป็นต่าง ๆ กัน. (ป. วิกติ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ