ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. บิดลูกชะเนาะให้ตึง.
น. ลูกของขี้ข้า, ทาสโดยกำเนิด.
(ถิ่น-อีสาน) น. ลูกอัณฑะ.
ว. กลมแบนอย่างลูกจัน.
น. พราหมณ์, ลูกพราหมณ์. (ส.).
น. ลูกของลื่อ, หลานของเหลน.
น. ชายซึ่งเป็นผัวของลูกสาว.
น. ญาติที่เป็นลูกของน้าหรืออา.
น. ญาติที่เป็นลูกของลุงหรือป้า.
[สะหฺมอ] น. ลูกฝ้าย.
(สำ) ว. อยู่ในระยะคับขันกำลังจะได้หรือเสียก้ำกึ่งกัน สำนวนนี้เปรียบกับต้นไม้ที่ออกดอกและกำลังจะเป็นลูกคาบเกี่ยวกัน จึงว่า คาบลูกคาบดอก.
ก. ล่วงประเวณีกับภริยาผู้อื่น.