ค้นเจอ 438 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปรมะภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัทมะ

[ปัดทะมะ] น. ชื่อสังขยาจำนวนสูง = ๑๐๐ โกฏิ. (ส.).

พรหมภูติ

[พฺรมมะพูติ] น. เวลาสนธยา, เวลาขมุกขมัว, โพล้เพล้. (ส.).

มโนหระ

[มะโนหะระ] ว. เป็นที่จับใจ, น่ารักใคร่, สวย, งาม. (ส.).

มยุรคติ

[มะยุระคะติ] น. ท่าทางของนกยูง. (ส. มยูรคติ).

มรานควาน

[มะรานคฺวาน] ก. รบกวน, ทำให้รำคาญ. (ข. เมฺรญคงฺวาล).

มฤตกะ

[มะรึตะกะ] น. ผู้ตาย, ซากศพ. (ส. มฺฤตก; ป. มตก).

มหัพภาค

[มะหับพาก] น. เครื่องหมายวรรคตอนรูปดังนี้ .; ภาคใหญ่.

มหาโชตรัต

[มะหาโชตะรัด] น. ชื่อตำราแพทย์แผนโบราณว่าด้วยระดูสตรี.

มเหยงค์

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).

มเหาษธ

[มะเหาสด] น. ยาแรงชนิดหนึ่ง; การแก้ไข้อย่างชะงัด. (ส.).

มัธยม,มัธยม-

[มัดทะยม, มัดทะยมมะ-] ว. กลาง, ปานกลาง. (ส.).

วิเมลือง

[วิมะเลือง] (โบ) ว. สุกใสยิ่ง, งามยิ่ง, อร่ามยิ่ง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ