ค้นเจอ 770 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บุญสิตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศิกษก,ศิกษกะ

[สิก-สก, สิกสะกะ] น. ผู้เล่าเรียน; ครู, ผู้สอน; ผู้รู้. (ส.).

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).

วิภูษิต

ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).

ศิษฎิ

[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).

หยี

ก. หรี่ (ใช้แก่ตา) ในคำว่า หยีตา. ว. หรี่, ที่แคบเรียวเล็ก, ในคำว่า ตาหยี.

บุญญาภิสังขาร

น. สภาพที่บุญตกแต่ง. (ป. ปุญฺาภิสงฺขาร).

กลับเกลือก

ว. กลอกขึ้นกลอกลง (ใช้แก่ตา), กระลับกระเลือก ก็ว่า.

กูฏ,กูฏา

[กูด, กูตา] (แบบ) น. ยอด. (ป., ส.).

ชม้าย

[ชะ-] ก. ชายหางตาดูด้วยความสนใจ.

ตรีโลจน์

น. พระศิวะ. (ส. ตฺริโลจน ว่า มี ๓ ตา).

ตาแดง

น. โรคเยื่อหุ้มลูกตาอักเสบ.

ตาทัพ

น. ทางที่กองทัพเดิน ซึ่งเปรียบด้วยตาหรือแต้มหมากรุก.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ