ค้นเจอ 400 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท-พ-พ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศราทธ,ศราทธ-,ศราทธ์

[สาดทะ-, สาด] น. การทำบุญให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว. (ส.).

ปรางค์ปรา

[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.

อีสาน

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

ธนิต

ว. หนัก, เสียงพยัญชนะบางประเภทที่เปล่งเสียงพร้อมกับมีกลุ่มลมออกมา ในภาษาไทยได้แก่เสียง พ ท ค ช ฮ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงหนักว่า พยัญชนะธนิต ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๒ และ ๔ ของวรรค. (ป.).

มยุรอาสน์

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.

พัดดึงส์

น. เรียกเหรียญทองครั้งรัชกาลที่ ๔ ชนิดหนึ่ง มีค่าเท่ากับ ๑ ใน ๓๒ ของชั่ง = ๒.๕๐ บาท. ว. สามสิบสอง. (ป. พตฺตึส).

แยงแย้

น. ไม้จำพวกเฟินเลื้อย ต้นเป็นเถาสั้น รากกระด้าง สีดำแดง เกาะตามหลืบหิน ใบคล้ายใบมะคำไก่. (พจน. ๒๔๙๓).

ทุพภิกขภัย

ทุภิกขภัย

ทุส + ภิกขภัย, เปลี่ยน ส เป็น พ ตามหลักการสมาส

บริสุทธิ์

บริสุทธ, บริสุทธิ

ปสาท

[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).

เสทะ,เสโท

น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).

อุทบาตร

[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ