ค้นเจอ 6,093 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "จ-ป-ค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หกคะเมน

หกคเมน, หกคะเมร

กระโหย

[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.

คชินทร์,คเชนทร์

น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

ชำเนียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).

เชียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).

ฐานบัทม์

น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.

ทรุดโทรม

ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

อนงค-,อนงค์,อนงค์

[อะนงคะ-, อะนง] น. นาง, นางงาม.

กังฉิน

ว. คดโกง, ไม่ซื่อตรง. (จ. กังฉิน ว่า อำมาตย์ทุจริต, อำมาตย์ทรยศ).

จดุร,จดุร-

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ