ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) ส. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย ใช้กับขุนนางที่มีศักดิ์สูงเช่นเจ้าพระยา, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๒.
[ถะเกิง] ว. สูงศักดิ์, รุ่งเรือง, กึกก้อง, ลั่นลือ, ใช้แผลงเป็น ดำเกิง ก็มี. (ข. เถฺกีง).
น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).
น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).
น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).
[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).
[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.
[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).
(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).
[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).
น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).
(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.