ค้นเจอ 4,154 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ความมืด,ลับ ๆ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขมุกขมัว

[ขะหฺมุกขะหฺมัว] ว. มืด ๆ มัว ๆ, โพล้เพล้, จวนคํ่า, จวนมืด, โดยปริยายใช้หมายถึงสีมัว ๆ, ไม่ผ่องใส, เช่น ครั้นจะทำขมุกขมัวมอมแมม ชายเห็นจะเยื้อนแย้มบริภาษให้บาดจิต. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

จะจะ

จะ ๆ

คำมูลสองพยางค์

ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่

(สำ) ว. ต่างฝ่ายต่างรู้ความลับของกันและกัน.

จรลวง,จรล่วง

[จอระ-] (กลอน) ก. ล่วงไป, ลับไป.

ถอดรหัส

ก. ถอดสารลับออกเป็นภาษาสามัญ.

ไทยหลง

น. วิธีเขียนหนังสือลับของโบราณอย่างหนึ่ง.

ปกปิด

ก. ปิดไม่ให้รู้หรือไม่ให้เห็น, ปิดไว้เป็นความลับ.

รโหคต

ว. ผู้ไปในที่ลับ, ผู้อยู่ในที่สงัด. (ป.).

ลิ้นตะกวด

(สำ) ว. ที่พูดจากลับกลอกเชื่อถือไม่ได้.

ศาต

ว. ลับแล้ว, คม, แหลม; แบบบาง. (ส.).

กะป้ำกะเป๋อ

ว. เลอะ ๆ เทอะ ๆ, หลง ๆ ลืม ๆ, ป้ำเป๋อ หรือ ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ ก็ว่า.

ปะกาปะกัง

ว. เก้ ๆ กัง ๆ, งก ๆ เงิ่น ๆ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ