ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. วิธีที่คนส่วนมากใช้. (ป. เยภุยฺยนย).
ก. ปัดภาระหรือความรับผิดชอบไปให้คนอื่น.
น. ลูกคนสุดท้ายของพ่อแม่.
น. คนเล่นดนตรี. (ดู วาที).
น. ผู้เข้าร่วมเป็นพวกด้วย เช่น เขาเป็นคนกว้างขวาง มีสมัครพรรคพวกมาก.
ก. สั่นรัว ๆ อย่างคนเป็นไข้.
น. คนธรรมดาที่มิใช่เจ้า.
น. คนมีปัญญา, นักปราชญ์. (ป., ส.).
(สำ) น. คนที่ทำตัวเข้าด้วยทั้ง ๒ ฝ่าย.
ก. ทำให้คนรักพลาดหวัง.
ว. มีเสียงอึกทึกอย่างคนเมาเหล้า.
ก. อาการที่คนหมู่มากพรูกันไปยังที่แห่งเดียวกัน, เฮ ก็ว่า.