ค้นเจอ 1,933 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้อาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน้าขึ้นนวล

น. หน้าของคนใกล้จะตาย มักจะดูนวลกว่าปรกติ ซึ่งคนโบราณเชื่อกันว่าคนบางคนที่ทำบุญกุศลไว้มากเมื่อใกล้จะตายหน้ามักจะขึ้นนวล.

จ้อกแจ้ก

ว. เสียงดังเช่นนั้น, เสียงของคนมาก ๆ ที่ต่างคนต่างพูดกันจนฟังไม่ได้ศัพท์.

ใด หนึ่ง,...ใด...หนึ่ง

ว. ใครก็ได้, อะไรก็ได้, เช่น คนใดคนหนึ่ง สิ่งใดสิ่งหนึ่ง.

เตี้ยอุ้มค่อม

(สำ) น. คนที่มีฐานะตํ่าต้อยหรือยากจน แต่รับภาระเลี้ยงดูคนที่มีฐานะเช่นตนอีก.

ทั้งหลาย

ว. หมดด้วยกัน เช่น คนทั้งหลายเกิดมาแล้วต้องตาย, มีจำนวนมาก เช่น คนทั้งหลายเขาพูดกันว่า.

พัลลภ

[พันลบ] น. คนสนิท, คนโปรด. (ป., ส. วลฺลภ).

มานิต

[-นิด] ว. ผู้ที่คนนับถือ, ผู้ที่คนยกย่อง. (ป., ส.).

ยามิก

น. คนเฝ้ายาม, คนเฝ้ายามเวลากลางคืน. (ส.).

รัชกะ

น. รชกะ, คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).

โรงเตี๊ยม

น. ที่พักคนเดินทาง, โรงแรม. (จ. เตี๊ยม ว่า ที่พักคนเดินทาง).

สองผม

ว. มีอายุแล้ว หมายถึงคนที่มีผมหงอกบ้างแล้ว เช่นพูดว่า คนสองผม.

สาธุชน

น. คนดี, คนที่มีคุณงามความดี, (ใช้ในการยกย่อง). (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ