ค้นเจอ 1,926 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เศษไม้,เศษสวะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระนอม,พระน้อม

(กลอน) น. จอมเขาหรือที่มีพุ่มไม้, พนอม ก็ว่า.

ไม้ตายขาน

น. ไม้ที่ยืนต้นตายเองเป็นแถว ๆ.

ยมทัณฑ์

น. ไม้อาญาสิทธิ์ของพระยม. (ส.).

ระเห็จ

ก. ไปอยู่ในที่ที่ไม่สมควร เช่น ระเห็จขึ้นไปอยู่บนยอดไม้.

วฏะ

[วะ-] (แบบ) น. ไม้ไทร. (ป., ส.).

วัลก์

(แบบ) น. เปลือกไม้; เกล็ดปลา. (ส.).

แอกน้อย

น. ไม้ที่ผูกติดกับคันชักไถ.

ทนตกาษฐ์

[-กาด] น. ไม้สีฟัน คือท่อนไม้เล็ก ๆ สำหรับถูฟันให้สะอาด ทำจากต้นไม้ต่าง ๆ เช่น ไม้คนทา. (ส. ทนฺต + กาษฺ).

ปุ๋ยหมัก

น. ปุ๋ยที่ได้จากนำเศษอินทรียวัสดุมากองสุมไว้ รดน้ำให้ชื้นและทิ้งไว้ให้เกิดการสลายตัวโดยการกระทำของจุลินทรีย์ อาจผสมสารเคมีเข้าไปด้วยเพื่อให้มีธาตุอาหารเพิ่มขึ้นหรือให้อินทรียวัสดุสลายตัวเร็วขึ้น.

กาษฐะ

[กาดสะถะ] (แบบ) น. ไม้ฟืน; ไม้วัด (คือใช้ในมาตราวัด). (ส.; ป. กฏฺ).

ป่าดงดิบ,ป่าดิบ

น. ป่าไม้ที่มีอยู่ทั่วไปในเขตร้อน ฝนชุก เป็นป่าไม้สีเขียวไม่ผลัดใบ.

กระดองหาย

น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว เช่นด่าตีกันด้วยเคียวไม้กระตักและไม้กระดองหาย. (ลักษณะธรรมนูญ), ดอง ดองหาย ดองฉาย ขอฉาย หรือ คันฉาย ก็เรียก.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ