ค้นเจอ 761 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เรืองระวี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วับแวม

ว. มีแสงดับบ้างเรืองบ้างสลับกันไป เช่น แลเห็นแสงไฟจากกระโจมไฟวับแวม, วับ ๆ แวม ๆ ก็ว่า.

ทรสองทรสุม

[ทอระสองทอระสุม] (กลอน) ก. ซ่องสุม, ประชุมกัน, เช่น ดูทรสองทรสุมผกา. (ม. คำหลวง มหาพน).

ประดิ,ประดิ-

ศัพท์นี้ใช้แทนคำว่า ปฏิ หรือ ประติ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.

จตุรงคยมก

[จะตุรงคะยะมก] น. ชื่อกลอนกลบทโบราณ มีบังคับพิเศษคือ ทุก ๆ ๒ บทให้ใช้ภาษาบาลีแต่งวรรคแรกทั้งวรรค และวรรคที่ ๒ เฉพาะจังหวะแรก ตัวอย่างว่า ภุมมาจายันตุเทวา ภุมมะจาเจ้าที่บดีสูร อารักษ์เรืองฤทธิ์เดชเกษสกูล อันเรืองรูญรังษีระวีวร. (ชุมนุมตำรากลอน).

โจร,โจร,โจร-

[โจน, โจระ-, โจนระ-] น. ผู้ร้ายที่ลักขโมยหรือปล้นสะดมทรัพย์สินผู้อื่นเป็นต้น. (ป., ส.).

ปรมาณู

[ปะระ-, ปอระ-] น. ส่วนของสารที่มีขนาดเล็กที่สุดจนไม่สามารถจะแยกย่อยได้อีกด้วยวิธีเคมี. (ป., ส. ปรมาณุ).

มกร,มกร-

[มะกอน, มะกอระ-, มะกะระ-] น. มังกร, ชื่อดาวราศีที่ ๑๐. (ป., ส.).

กระเจาะ

ว. มีแผลเป็นที่ลูกตา เรียกว่า ตากระเจาะ.

ขอที,ขอเสียที

ก. ห้ามเชิงขอร้อง, ขอให้ละเว้นการกระทำ.

โคจรคาม

[โคจะระ-] น. หมู่บ้านที่ภิกษุไปบิณฑบาตเสมอ.

จรมัน

[จอระ-] (กลอน) ก. ทำให้มั่น, ทำให้แข็งแรง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ