ค้นเจอ 749 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สิรสิทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

สุรบดี

น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).

กระตรุม

(กลอน) น. นกตะกรุม เช่น เขาคุ่มกระตรุมกระไตร ตระไนนี่สนั่นเสียง. (สรรพสิทธิ์).

หวงก้าง

ก. หวงของที่ตนไม่มีสิทธิ์, กันท่าคนอื่นในสิ่งที่ตนได้ใช้ประโยชน์แล้วหรือใช้ประโยชน์ไม่ได้.

กระลูน

(กลอน) น. ความเศร้าโศก. ว. น่ากรุณา, น่าสงสาร, เช่น อ่อนจิตสวามีอันพูนกระลูนนุกูลภรรยายิ่งยอดกว่าอันภิปราย. (สรรพสิทธิ์). (ป. กลูน).

ปฐมดุสิต

[ปะถมดุสิด] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ประสิทธิภาพ

[ปฺระสิดทิพาบ] น. ความสามารถที่ทำให้เกิดผลในการงาน.

สังสิทธิ

[-สิดทิ] น. ความสำเร็จ, ความเรียบร้อย, ความดีเลิศ; ผลสุดท้าย. (ส. สํสิทฺธิ).

กระไน

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง, ตระไน ก็ว่า เช่น เขาคุ่มกระตรุมกระไตร ตระไนนี่สนั่นเสียง. (สรรพสิทธิ์).

แกลน

[แกฺลน] (โบ; กลอน) ก. คร้าม, กลัว, เกรง, เช่น ฤๅแกลนกำลังศร. (สรรพสิทธิ์).

ขจ่าง

[ขะ-] ก. กระจ่าง เช่น จวบแจ้งขจ่างจา มิกราจำรัสศรี. (สรรพสิทธิ์).

รอนสิทธิ์

ก. ตัดสิทธิ์, (กฎ) รบกวนขัดสิทธิของบุคคลในอันที่จะครองหรือใช้ทรัพย์สินโดยปรกติสุข.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ