ค้นเจอ 794 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกหม่อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัตสะ

(แบบ) น. ลูกวัว; เด็กเล็ก. (ส. วตฺส).

สืบพันธุ์

ก. ทำให้เกิดลูกหลานสืบเนื่องต่อไป.

หัวปี

ว. ทีแรก, เกิดก่อนเพื่อน, เช่น ลูกคนหัวปี.

เอารส

[-รด] น. ลูกของตนเอง. (แผลงมาจาก โอรส). (ส.).

เจ็ด

น. จำนวนหกบวกหนึ่ง; ชื่อเดือนจันทรคติ เรียกว่า เดือน ๗ ตกในราวเดือนมิถุนายน; (โบ) เรียกลูกชายคนที่ ๗ ว่า ลูกเจ็ด, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ ๗ ว่า ลูกเอก. (กฎ. ๒/๒๖).

กระสุน

น. เครื่องยิงมีคัน ใช้สายโก่งยิงด้วยลูกดินปั้นกลมซึ่งเรียกว่า ลูกกระสุน; ลูกปืน.

ดิ่ว

ว. แน่ว, ใช้ประกอบคำ ตรง ว่า ตรงดิ่ว เช่น ถนนสายนี้ตรงดิ่วสุดลูกหูลูกตา.

ลูกครอก

น. ลูกปลาจำพวกปลาช่อนที่ตามพ่อเป็นฝูง ๆ, ลูกชักครอก ก็ว่า; (โบ) ลูกทาสที่เกิดในเรือนเบี้ย.

เลือดแรง

น. ลูกที่มีลักษณะเด่นในทางกรรมพันธุ์ไปทางพ่อหรือแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เช่น พ่อขี้ริ้ว แม่สวย ถ้าลูกขี้ริ้ว ก็แสดงว่า เลือดพ่อแรงกว่า ถ้าลูกสวย ก็แสดงว่า เลือดแม่แรงกว่า.

กระจองอแง

ว. เสียงเด็กที่ร้องไห้ ก่อให้เกิดความรำคาญ, ใช้เรียกลูกเด็กเล็กแดงหรือที่ยังต้องอุ้มต้องจูงอยู่ว่า ลูกกระจองอแง.

บุญธรรม

น. เรียกลูกของคนอื่นซึ่งเอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัวว่า ลูกบุญธรรม, ถ้าจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย เรียกว่า บุตรบุญธรรม.

กระเจาะ

ว. มีแผลเป็นที่ลูกตา เรียกว่า ตากระเจาะ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ