ผลการค้นหา

รอง คนศ.* *รอง คนศ. *รอง คนศ.*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 2,046 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รอง คนศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุทคล

[บุดคน] น. บุคคล, คน. (ส. ปุทฺคล; ป. ปุคฺคล).
 พจนานุกรมไทย

ผู้น้อย

น. คนที่มีอายุน้อย, ผู้ที่ถือกันว่ามีสถานภาพด้อยกว่า, คนที่อยู่ใต้บังคับบัญชา.
 พจนานุกรมไทย

ลปก

[ละปก] น. คนพูดบ่นเพ้อต่าง ๆ; คนพูดด้วยความอยากได้. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ลูกเสือลูกตะเข้

น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงไว้แล้วกลับทำร้ายคนเลี้ยงในภายหลัง.
 พจนานุกรมไทย

สามเมา

(ปาก) ว. เรียกคนติดเหล้า กัญชา และยาฝิ่น ว่า คนสามเมา.
 พจนานุกรมไทย

อภัพบุคคล

[อะพับพะบุกคน] น. คนไม่สมควร. (ป. อภพฺพปุคฺคล).
 พจนานุกรมไทย

เกยลา

น. เกยน้อยที่ยกไปได้ ใช้เป็นที่เสด็จขึ้นลงแห่งเจ้านายรองจากพระเจ้าแผ่นดินลงมา; นอกชาน.
 พจนานุกรมไทย

เกือก

(ปาก) น. รองเท้า, ลักษณนามว่า คู่ หรือ ข้าง, ราชาศัพท์ว่า รองพระบาท หรือ ฉลองพระบาท.
 พจนานุกรมไทย

สันถัต

น. ผ้าที่พระภิกษุรองนั่ง. (ป. สนฺถต ว่า ปูแล้ว, ลาดแล้ว).
 พจนานุกรมไทย

อชิน

น. หนังรองนั่งของนักพรต; หนังสัตว์, หนังเสือ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

โอร,โอร-

[-ระ-] ว. ตํ่า, ใต้; รอง; หลัง; ฝั่งนี้. (ป.; ส. อวร).
 พจนานุกรมไทย

กฎหมายเหตุ

น. จดหมายเหตุ. (พงศ. ประเสริฐ); (กฎ; โบ) กฎเกณฑ์การปฏิบัติที่ตราขึ้นหรือเนื่องจากประเพณีซึ่งมีค่าบังคับ.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด