ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะริมาน] น. กำหนดความมากน้อยของจำนวน.
[ปะริวัดตะกำ] (แบบ) น. การหมุนเวียน.
[ริดสะหฺยา] (โบ) น. ริษยา.
[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.
[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.
[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.
[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.
[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.
น. อุบายที่ทำให้เขาแตกกัน, เล่ห์เหลี่ยม, กลอุบาย.
น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.
ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.
น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.