ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อธิมุตติ

[อะทิมุดติ] น. อัชฌาสัย, ความพอใจ, ความตั้งใจ. (ป.; ส. อธิมุกฺติ).

อนัญคติ

[อะนันยะคะติ] น. หนทางเดียว; ความจำเป็น. (ป. อนญฺคติ).

อานาปานัสสติ

[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.

อารดี,อารติ

[อาระดี, -ติ] น. การเว้น, การเลิก, การหยุด, อารัติ ก็ว่า. (ป. อารติ).

ตนุมัธยมา,ตนุมัธยา

[-มัดทะยะ-] น. ชื่อฉันท์ชนิดหนึ่ง. (ส.; ป. ตนุมชฺฌา).

ไทยธรรม

[ไทยะทำ] น. ของทำบุญต่าง ๆ, ของถวายพระ. (ป. เทยฺยธมฺม).

ปิตามหัยกา,ปิตามหัยยิกา

[-มะไหยะกา, -มะไหยิกา] (ราชา) น. ปู่ทวด, ตาทวด.

มหัจฉริย,มหัจฉริย-,มหัจฉริยะ

[มะหัดฉะริยะ-] ว. น่าอัศจรรย์มาก. (ป.; ส. มหาศฺจรฺย).

ศัลยกรรม

[สันละยะกำ] น. การรักษาโรคโดยวิธีผ่าตัด.

ศัลยแพทย์

[สันละยะแพด] น. แพทย์ทางการผ่าตัด.

สามัญ,สามัญ-,สามัญ-

[สามันยะ-] น. ความเป็นสมณะ เช่น สามัญผล. (ป. สามญฺ; ส. ศฺรามณฺย).

ไสยเวท,ไสยศาสตร์

[ไสยะเวด, ไสยะสาด] น. ตำราทางไสย, วิชาทางไสย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ