ค้นเจอ 1,483 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อารยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อายุวัฒนะ

น. เรียกยาที่ถือว่ากินแล้วมีอายุยืนว่า ยาอายุวัฒนะ. (ป.).

โอสถกรรม

น. การแพทย์แผนกใช้ยา, การรักษาไข้ด้วยวิธีใช้ยา.

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

ปะเสหรันอากง

[-หฺรันอากง] น. วังลูกหลวง. (ช.).

ลูกพี่ลูกน้อง

น. ญาติที่เป็นลูกของลุง ป้า น้า หรืออา.

ประสะ

ก. ฟอกหรือชำระสิ่งต่าง ๆ เช่นเครื่องยาเพื่อให้สะอาดหรือให้รสอ่อนลง; ใช้เรียกยาที่เข้าเครื่องยาสิ่งหนึ่งเท่ากับเครื่องยาอื่น ๆ เช่น ประสะขิง ก็คือเข้าขิงเท่ากับยาอื่นเป็นต้น.

กริยา

[กฺริยา, กะริยา] (ไว) น. คำที่แสดงอาการของนามหรือสรรพนาม. (ส. กฺริยา; ป. กิริยา).

ยาสามัญประจำบ้าน

(กฎ) น. ยาแผนปัจจุบันหรือยาแผนโบราณ ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศเป็นยาสามัญประจำบ้าน.

ปรัชญา

[ปฺรัดยา, ปฺรัดชะยา] น. วิชาว่าด้วยหลักแห่งความรู้และความจริง. (ส.).

อานิสงส์

น. ผลแห่งกุศลกรรม, ผลบุญ; ประโยชน์ เช่น อานิสงส์กฐิน. (ป. อานิสํส; ส. อานฺฤศํส, อานุศํส).

พยาบาท

พญาบาท, พยาบาตร


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ