ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).
น. พ่อตา, พ่อผัว. (ส. ศฺวศุร; ป. สสฺสุร).
(แบบ) น. ขรรค์ เช่น สุรขัคอนันต์. (สมุทรโฆษ). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).
[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.
[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).
[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).
[-กูน] น. หน่อ, หน่อเนื้อเชื้อไข, เชื้อสาย; มักใช้ อังกูร เป็นส่วนท้ายของสมาส เป็น อางกูร เช่น พุทธางกูร นรางกูร. (ป., ส.).
[อัดถะกอน] ว. ให้ประโยชน์, เป็นประโยชน์. (ส. อรฺถกร).
น. นามราหู, อักษรชื่อที่ขึ้นต้นด้วย ย ร ล ว.
ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป., ส. วิทุร).
[-ระกะ] (แบบ) น. ดาว, ดวงดาว. (ป., ส. ตารกา).
[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).