ค้นเจอ 631 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มินิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุคตะ

[ทุกคะตะ] ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ป. ทุคฺคต ว่า ถึงความยากแค้น).

ปณต

[ปะนด] ก. ประณต. (ป.; ส. ปฺรณต).

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).

รักษาตัว

ก. ระวังตัวไม่ให้เป็นอันตราย, รักษาเนื้อรักษาตัว ก็ว่า.

ศาศวัต

[สาดสะ-] ว. ยั่งยืน. (ส. ศาศฺวต; ป. สสฺสต).

สมิต

[สะมิด] ก. ยิ้ม, เบิกบาน. (ส.; ป. สิต).

อลงกต

[อะลงกด] ก. ตกแต่ง, ประดับประดา. (ป. อลงฺกต; ส. อลํกฺฤต).

อัสดงคต

ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).

วนิพก

[วะนิบพก, วะนิพก] น. คนขอทานโดยร้องเพลงหรือดีดสีตีเป่าให้ฟัง, ใช้ว่า วณิพก หรือ วันนิพก ก็มี. (ป. วนิพฺพก).

กน

(โบ) ก. มัว, คอย, เฝ้า, เช่น จะกนกินแต่นํ้าตาอนาทร. (นิ. ลอนดอน).

กระทาสี

(กลอน) น. ทาส เช่น เหมือนไพร่ชาติชั่วช้ากระทาสี. (นิ. สุรสีห).

กะได

(โบ) ว. เคย เช่น เดาะกะไดไดเลียม ลอดเคล้น. (นิ. นรินทร์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ