ค้นเจอ 5,593 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภ-ส-ค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เชียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).

ฐานบัทม์

น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.

ทรุดโทรม

ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.

ปริจาค

[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).

จตุรงคพล

[จะตุรงคะ-] น. กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ; หมากรุก.

อนงค-,อนงค์,อนงค์

[อะนงคะ-, อะนง] น. นาง, นางงาม.

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

โมษกะ

[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

โมษะ

[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

ปัสสาสะ

น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).

ภุกตเศษ

น. เดน. (ส.; ป. ภุตฺตเสส).

โรษ

ก. เคือง, แค้น. (ส.; ป. โรส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ