ค้นเจอ 683 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณณวิช"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไอราพต

น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).

ไอราวัต

น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).

ปุณฑริก

[ปุนดะริก, ปุนทะริก] (แบบ) น. บุณฑริก. (ป., ส. ปุณฺฑรีก).

โบราณ,โบราณ-

[โบราน, โบรานนะ-] ว. มีมาแล้วช้านาน, เก่าก่อน, เช่น อักษรโบราณ หนังสือโบราณ, เก่า, เก่าแก่, เช่น แพทย์แผนโบราณ ของโบราณ; (ปาก) ไม่ทันสมัย เช่น คนหัวโบราณ. (ป. โปราณ; ส. เปาราณ).

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).

การะบุหนิง

น. ดอกแก้ว. (ช.).

กำบัง

น. ช่อดอกไม้. (ช.).

กำมังวิลิต

น. ตำหนักในสระ. (ช.).

กิดาหยัน

[-หฺยัน] น. มหาดเล็ก. (ช.).

กุหนุง

[-หฺนุง] น. เขาสูง. (ช.).

จินดาหรา

[-หฺรา] ว. ฉลาด. (ช.).

ซ่าโบะ

น. ผ้าห่ม. (ช.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ