ค้นเจอ 791 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปลอบใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รัญจวน

ก. ปั่นป่วนใจ เช่น กลิ่นหอมรัญจวนใจ, สะเทือนใจด้วยความกระสันถึง. (เทียบ ข. รํชวล).

เลิ่กลั่ก

ว. แสดงอาการทำหน้าตาตื่นเพราะอัศจรรย์ใจ แปลกใจ หรือตกใจ เป็นต้น.

ธรรมายตนะ

[ทำมายะตะนะ] น. แดนคือธรรมารมณ์, แดนแห่งมนัสคือใจ ได้แก่อารมณ์ที่ใจรู้ หรือเรื่องที่ใจรู้. (ป. ธมฺมายตน).

วิเวก

ว. เงียบสงัดทำให้รู้สึกเปล่าเปลี่ยวใจ, เงียบสงัดทำให้รู้สึกวังเวงใจ, เช่น อยู่ในวิเวก รู้สึกวิเวกวังเวงใจ. (ป.).

ใจยักษ์

ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.

มอน

น. ใจกลาง, ส่วนสำคัญ, เช่น มอนไข่ คือ ไข่แดง. ว. สนุก, เพราะ, หวาน, เช่น ใจมอน = ใจหวาน, ใจดี.

อัปฏิฆะ

[อับปะติคะ] ว. ไม่ระคายใจ, ไม่เคืองใจ, ไม่แค้นเคือง. (ป. อปฺปฏิฆ).

กรมกรอม

ก. ระทมใจจนเหี่ยวแห้ง, ตรมตรอม ก็ว่า.

กล้าได้กล้าเสีย

ว. ใจป้ำ, ใจเป็นนักเลง, ไม่กลัวขาดทุน.

กีดหน้าขวางตา

ก. เกะกะขัดขวางทำให้เขาไม่สะดวกใจ.

ไข้ใจ

น. ความระทมใจเนื่องจากผิดหวังในความรักเป็นต้น.

คู่ใจ

น. คนสนิทที่รู้ใจและไว้วางใจได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ