ค้นเจอ 6,401 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประณพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วร-

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

ลูกขุน ณ ศาลหลวง

(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายตุลาการ ซึ่งรวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลหลวง มีหน้าที่พิพากษาคดีอย่างศาลยุติธรรม แต่มิได้เป็นผู้พิจารณาคดี เพราะมีตระลาการที่จะพิจารณาคดีแล้วขอคำตัดสินจากลูกขุน ณ ศาลหลวงอีกชั้นหนึ่ง, กฎหมายตราสามดวงมักใช้ว่า ลูกขุน ณ สานหลวง.

คารวะ

[คาระ-] น. ความเคารพ, ความนับถือ. ก. แสดงความเคารพ. (ป.).

นรพยัคฆ์

[นอระ-] น. สมิงมิ่งชาย คือ คนเก่งกาจราวกับเสือ. (ป.).

มโนกรรม

น. การกระทำทางใจ, การคิด, ความคิด. (ป. มโนกมฺม).

มุรชะ

[มุระชะ] น. ตะโพน, กลองชนิดหนึ่ง. (ป., ส.).

สรีร,สรีร-,สรีระ

[สะรีระ-] น. ร่างกาย. (ป.; ส. ศรีร).

สังวัจฉระ

[-วัดฉะระ] น. ปี. (ป. สํวจฺฉร; ส. สํวตฺสร).

สุรภี

[สุระ-] น. เครื่องหอม. (ป.; ส. สุรภิ).

อรหัง

[อะระ-, ออระ-] น. พระพุทธเจ้า; พระอรหันต์. (ป. อรหํ).

อันตกิริยา

น. “การกระทำซึ่งที่สุด” หมายถึง ตาย เช่น เขากระทำซึ่งอันตกิริยา. (ป.).

อุจจาร,อุจจาร-,อุจจาระ

[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ