ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
กลิ้งฑูตล้มขรณ์
กลิ้งฑูตล้มขอน
[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).
(แบบ) ว. ตะโพง เช่น แล้วตะพงพายรีบกลับไป. (นิ. เมืองเทศ).
(กลอน) น. เฉลว เช่น ตาหลิ่งตาเหลวปัก ปิดไว้. (นิ. นรินทร์).
[นินละ-] น. แก้วสีขาบ, นิล. (ส.).
[บาดทะนิเกด] น. ที่รองเท้า, ม้ารองเท้า. (ส.).
น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).
(กลอน) ก. หยิบยก เช่น จะยกหยิบธิบดีเป็นที่ตั้ง. (นิ. ภูเขาทอง).
น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).