ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ) น. นกเปล้า. (ดู เปล้า ๒).
น. ชื่อนกยางชนิดหนึ่ง. (ดู ยาง ๑).
[เพฺรียก] ว. อาการที่ร้องมาก ๆ อย่างนกร้อง.
น. รังของนกอีแอ่นชนิดหนึ่ง เมื่อแช่นํ้ามีลักษณะคล้ายวุ้น กินได้.
ก. เหนี่ยวไกปืนให้นกสับลงที่แก๊ป, ลั่นนก ก็ว่า.
น. นก. (ป. วิหค, วิหงฺค; ส. วิหค, วิหํค).
น. นกในวรรณคดีมีจะงอยปากยาวคล้ายงวงช้าง.
[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแนะกระแหน ก็ว่า.
(สำ) ก. ทำอย่างเดียวได้ผล ๒ อย่าง, ลงทุนครั้งเดียวได้ผลกำไร ๒ ทาง.
พิราป
นกชนิดหนึ่ง
น. ชื่อนกชนิด Crypsirina temia ในวงศ์ Corvidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับกา รูปร่างคล้ายนกแซงแซวแต่ปลายหางกว้างกว่า, กระแวน ก็เรียก.
(กลอน) ว. เอิกเกริก เช่น พลเกรอกกระเออกอึง. (สรรพสิทธิ์).