ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตาที่มีลักษณะอย่างของมีคม อาจบาดหรือแทงใจได้.
น. ตาบอดอย่างที่ตาดูเหมือนเป็นปรกติ แต่มองไม่เห็น.
น. ตามีลักษณะเศร้า ชวนให้เอ็นดู.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. เปลที่ถักด้วยป่านเป็นตาโปร่ง.
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
ว. เขมาก (ใช้แก่ตา).
[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.
ก. ขัดตา.
น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.
[กะหฺรีด] (แบบ) น. คูถ, อุจจาระ, ขี้. (ส.; ป. กรีส).