ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
(สำ) ว. แก่มากจนเคี้ยวของกินไม่ไหว.
น. ชื่อต้นไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).
ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.
ก. บาดหมางหรือผิดใจกันจนติดต่อคบหากันอย่างเดิมไม่ได้.
น. ชื่อไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).
(กฎ) น. ที่ซึ่งตั้งวัดตลอดจนเขตของวัด.
ก. อบรมให้มีการประพฤติปฏิบัติในทางที่ดีจนเป็นนิสัย.
น. งูชนิดหนึ่ง, ตะยองสะลา ก็ว่า. (พจน. ๒๔๙๓).
[-เหฺวง, -โหฺวง] ว. เบาจนเกือบไม่มีนํ้าหนัก.
(สำ) น. คนที่พูดพล่อยจนได้รับอันตราย.
ว. อ่อนกำลังจนแทบจะทรงตัวไม่ได้.