ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กฎ) น. วัตถุที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน. (อ. material evidence).
(กฎ) น. เอกสารที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน. (อ. documentary evidence).
[พูม-, พูมิ-] (กฎ) น. ถิ่นที่อยู่อันเป็นแหล่งสำคัญ.
[โมคียะ-] (กฎ) ว. ที่อาจเป็นโมฆะได้เมื่อมีการบอกล้าง หรือมีผลสมบูรณ์เมื่อมีการให้สัตยาบัน. (ป.).
(กฎ) น. เรือที่บรรทุกคนโดยสารเกิน ๑๒ คน.
(กฎ) น. บุคคลผู้รู้ผิดรู้ชอบตามปรกติ.
(กฎ) ก. โอนทรัพย์สินให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งโดยไม่มีค่าตอบแทน.
[อัดถะคะดี] (กฎ) น. เรื่องที่ฟ้องร้องกันในศาล.
(กฎ) ก. โอนสิทธิในการเป็นเจ้าของทรัพย์สินให้แก่บุคคลอื่น.
ว. มีส่วนกว้างน้อย, ไม่กว้างขวาง เช่น บ้านแคบ ความรู้แคบ.
[โคจะระ-] น. หมู่บ้านที่ภิกษุไปบิณฑบาตเสมอ.
ว. เฉพาะ, เจาะจง, เผอิญ, เช่น จำเพาะฝนมาตกเวลาจะออกจากบ้านจึงไปไม่ได้.