วิปโยค
[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 13,583 รายการ
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ส-ว-ค-๒"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด