ค้นเจอ 471 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วิรมณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิปลาส

[วิปะลาด, วิบปะลาด] ก. คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ เช่น สติวิปลาส ตัวอักษรวิปลาส สัญญาวิปลาส. (ป. วิปลฺลาส, วิปริยาส; ส. วิปรฺยาส).

วินาศสันติ

[วินาด-] ก. จงพินาศ, จงฉิบหาย, เป็นคำแช่งที่ออกเสียงเพี้ยนมาจากคำลงท้ายในคาถาอาคมที่เป็นภาษาบาลีว่า วินสฺสนฺตุ.

พิดรก

[-ดฺรก] (กลอน) ก. วิตก. (ส. วิตรฺก; ป. วิตกฺก).

พิปริต

[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).

พิพรรธน์

น. พิพัฒน์. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).

พิพัฒน์

น. ความเจริญ. (ป. วิวฑฺฒน; ส. วิวรฺธน).

พิสิฐ

ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).

วนิดา

น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).

วิกสิต

[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).

วิฆนะ

[วิคะ-] น. การขัดขวาง, เครื่องขัดขวาง, อุปสรรค, ความขัดข้อง. (ส.).

วิทัตถิ

น. ชื่อมาตราวัด คือ คืบหนึ่ง. (ป.; ส. วิตสฺติ).

วินัยธร

[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ