ค้นเจอ 8,578 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ม-ว-ด-บ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มรฑป

[มอระดบ] น. มณฑป เช่น โบสถ์ระเบียงมรฑปพื้น ไพหาร. (นิ. นรินทร์). (ป. มณฺฑป).

ขึ้นไม้ขึ้นมือ

ก. ชี้หน้าในเวลาโกรธ เช่น มาขึ้นไม้ขึ้นมืออยู่หรบหรบ. (ขุนช้างขุนแผน).

เศวติภ,เศวตีภ,เศวเตภ

[สะเหฺวติบ, -ตีบ, -เตบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).

ระกำ

ก. ปักเป็นดอกควบด้วยไหม. (ม.).

วิลันดา

น. ชาวดัตช์, ชาวฮอลันดา. (ม.).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

กระป่ำ

ว. เป็นปุ่มป่ำ เช่น บนเขากระป่ำ. (ม. คำหลวง กุมาร), มักใช้เข้าคู่กับคำ กระปุ่ม เป็น กระปุ่มกระป่ำ.

ไกรพ

[-รบ] น. บัวสาย เช่น ไกรพแกมสโรช. (ม. คำหลวง มัทรี). (ส. ไกรว).

ขวาด

[ขฺวาด] ว. วุ่น, ยุ่ง, เช่น มันจะมาเตือนตั้งก่อความขวาด. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

เชื่อวัน

ว. คำใช้เข้าคู่กับคำ ทุกเมื่อ เป็น ทุกเมื่อเชื่อวัน หมายความว่า ทุกขณะ, ทุกวัน, เสมอ. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

ภาวการณ์

ภาวะการณ์, ภาวะการ

ภาววิสัย

ภาวะวิสัย

"ภาววิสัย" ตรงกับภาษาอังกฤษว่า "objective" บางทีใช้ "ปรนัย" (ปะระไน), "ปรวิสัย" (ปะระวิสัย) หรือ "วัตถุวิสัย" หมายความว่า "ที่เกี่ยวข้องกับวัตถุ โดยไม่เกี่ยวกับความคิดหรือความรู้สึก"


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ