ค้นเจอ 1,004 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พจนพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หมดตัว,หมดเนื้อหมดตัว

ว. สิ้นเนื้อประดาตัว เช่น เขาถูกโกงจนหมดเนื้อหมดตัว.

หลาบจำ

ก. เข็ดจนไม่กล้าทำอีกต่อไป.

ใฝ่สูงจนเกินศักดิ์

(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

ละเลิง

ก. เหลิงจนลืมตัวเพราะลำพองหรือคึกคะนอง เช่น หลงละเลิงจนลืมอันตราย.

สุดกำลัง

ว. เต็มที่, เต็มกำลังทั้งหมดที่มีอยู่, เช่น ออกแรงยกของจนสุดกำลัง ช่วยจนสุดกำลัง.

อ้ำอึ้ง

ก. นิ่งอั้นไม่ยอมพูด, พูดไม่ออกด้วยจนใจหรือจนปัญญา, ไม่รู้จะพูดอะไร.

ดีนาคราช

[-นากคะ-] น. ต้นไม้ชนิดหนึ่งเป็นเถามีเกล็ดคล้ายกับเกล็ดงู สำหรับใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

สุกรม

[สุกฺรม] น. ชื่อต้นไม้ขนาดใหญ่ ใบรี ผลเมื่อสุกสีแดง ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

เยิน

ว. ยู่, ย่น, เช่น คมมีดเยิน ตีตะปูจนหัวเยิน, บานออกจนเสียรูป เช่น ไขตะปูควงจนหัวเยิน.

ไชโย

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความดีใจหรืออำนวยพรเป็นต้น.

อาศิรพจน์

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ