ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).
น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).
น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).
[อะนุด] น. “ผู้เกิดภายหลัง”, น้องสาว, นิยมใช้ว่า นุช. (ป., ส.).
[เพสัดชะวิดทะยา, เพสัดวิดทะยา] น. วิทยาศาสตร์แขนงที่ว่าด้วยฤทธิ์ของยาหรือของสารที่มีต่อสิ่งมีชีวิต.
[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).
[บุนยะ-] น. เนื้อนาบุญ. (ป. ปุญฺกฺเขตฺต).
[บุนนะมี] น. วันเพ็ญ. (ป. ปุณฺณมี; ส. ปูรฺณมี).
[บุดสะบะ-] น. ดอกไม้. (ส. ปุษฺป; ป. ปุปฺผ).
[บุดสะราคำ] น. พลอยสีเหลือง.
[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).