ค้นเจอ 818 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

พุง

น. ท้อง เช่น นอนตีพุง พุงปลิ้น, เรียกเครื่องในท้องของปลาบางชนิดรวมกัน มีกระเพาะและไส้เป็นต้น ว่า พุง เช่น พุงปลาช่อน.

คเนจร

[คะเนจอน] ก. เที่ยวซัดเซไป. น. เรียกตัวหนังใหญ่ที่สลักเป็นรูปในท่าเดิน. (ลัทธิ). (ส. คคเนจร ว่า ผู้ไปในท้องฟ้า).

ฝีในท้อง

น. วัณโรคที่เกิดในทรวงอกหรือในช่องท้อง.

มาน

(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.

แย้

ก. ถ่วงหนักลง เช่น ก้นแย้ ท้องแย้.

กันแซง

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

โกหวา

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).

ถ้อ

ก. โต้ตอบ เช่น ร้องเพลงถ้อกันไปมา. (พงศ. เลขา), ใช้ ท่อ ก็มี.

บาศ

น. บ่วง เช่น นาคบาศ เชือกบาศ. (ส. ปาศ; ป. ปาส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ