ค้นเจอ 1,812 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตัวเอง-ข้าพเจ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยกตนข่มท่าน

(สำ) ก. ยกย่องตัวเองและข่มผู้อื่น, พูดทับถมผู้อื่นแสดงให้เห็นว่าตัวเหนือกว่า.

การันต์

“ที่สุดอักษร”, ตัวอักษรที่ไม่ออกเสียง ซึ่งมี[[ไม้ทัณฑฆาต]]กำกับไว้ เช่นตัว “ต์” ในคำว่า “การันต์” (ปาก) เรียกตัวอักษรที่มี[[ไม้ทัณฑฆาต]]กำกับ เช่น ล์ ว่า ล การันต์ ค์ ว่า ค การันต์

คำนาม

โหย่ง

[โหฺย่ง] ก. ทำให้สูงขึ้น เช่น โหย่งตัว, ทำสิ่งที่รวมตัวกันให้โปร่งหรือขยายตัวให้หลวมขึ้น เช่น โหย่งฟาง โหย่งผม โหย่งเส้นบะหมี่, หย่ง ก็ว่า.

ข้าวใหม่น้อย

น. ชื่อไข้ที่เป็นผื่นตามตัวเหมือนมดกัด มีหัวสีขาว เวลาเป็นทำให้ตัวร้อนจัด.

ขี้ครั่ง

น. สารซึ่งตัวครั่งผลิตออกมาหุ้มลำตัว ประกอบด้วยชันเป็นส่วนใหญ่ ไข และสารสีแดง.

ตุ๊ย

ก. เอาหมัดกระแทกเอา. (จ.). น. เรียกตัวตลกที่ออกมาขัดจังหวะในการสวดคฤหัสถ์ว่า ตัวตุ๊ย.

ตู่

ก. กล่าวอ้างหรือทึกทักเอาของผู้อื่นว่าเป็นของตัว, กล่าวอ้างผิดตัว ผิดสิ่ง ผิดเรื่อง.

บังไพร

ก. เสกกิ่งไม้ถือบังตัวให้สัตว์เห็นเป็นป่าไม่เห็นตัวคน ใช้ในการคล้องช้างเป็นต้น.

เกี่ยวแฝกมุงป่า

(สำ) ก. ทำอะไรเกินกำลังความสามารถของตัว.

ขว้างงูไม่พ้นคอ

(สำ) ก. ทำอะไรแล้วผลร้ายกลับมาสู่ตัวเอง.

ขันอาสา

ก. เสนอตัวเข้ารับทำโดยเต็มใจ, กล้าอาสา.

เขย้อแขย่ง

[ขะเย่อขะแหฺย่ง] ก. ตะเกียกตะกายจะให้ตัวสูงขึ้น, ออกเสียงว่า ขะเย้อขะแหย่ง ก็มี.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ