ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-หฺยัง] ก. ชนะศัตรู. (ช.).
[-หฺยี] น. น้องรัก. (ช.).
น. เจ้าเมืองน้อย. (ช.).
น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).
[เลน-] น. ข่าวแรก; วันอื่น. (ช.).
[วาระ-] น. ดอกชบา. (ช.).
[-แหฺงะ, -เหฺงะ] น. ฤษี. (ช.).
น. ชีวิต, ดวงวิญญาณ. (ช.).
น. ต้นชมพู่นํ้าดอกไม้. (ช.).
[-หฺรัด-] น. ม้าใช้, ม้าเร็ว. (ช.).
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
[จะตุรงคะ-] น. กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ; หมากรุก.