ผลการค้นหา

คนตาย,ผู้ตาย* *คนตาย,ผู้ตาย *คนตาย,ผู้ตาย*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 4,130 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนตาย,ผู้ตาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มฤตกะ

[มะรึตะกะ] น. ผู้ตาย, ซากศพ. (ส. มฺฤตก; ป. มตก).
 พจนานุกรมไทย

อันตกะ

[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อำมร

[-มอน] น. เทวดา, แผลงมาจาก อมร. (ป. อมร ว่า ผู้ไม่ตาย หมายถึง เทวดา).
 พจนานุกรมไทย

ถึงแก่กรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงมรณกรรม หรือ ถึงแก่มรณกรรม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ถึงมรณกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงแก่มรณกรรม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เหงื่อกาฬ

น. เหงื่อของคนใกล้จะตาย; โดยปริยายหมายถึงเหงื่อแตกด้วยความตกใจกลัวเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ชมบ

[ชะมบ] น. ผีผู้หญิงที่ตายในป่าและสิงอยู่ในบริเวณที่ตาย มีรูปเห็นเป็นเงา ๆ แต่ไม่ทำอันตรายใคร, ฉมบ หรือ ทมบ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ตายพราย

ก. ตายเสียแต่ยังไม่ออกผล (ใช้แก่ต้นไม้บางชนิดซึ่งกำลังจะมีผล เช่น กล้วย ถั่วแระ), ยืนต้นตาย (ใช้แก่ต้นไม้บางชนิด เช่น คูน).
 พจนานุกรมไทย

สงสาร,สงสาร,สงสาร-

[สงสาน, สงสาระ-] น. การเวียนว่ายตายเกิด, การเวียนตายเวียนเกิด; โลก. (ป., ส. สํสาร).
 พจนานุกรมไทย

ถึงแก่อนิจกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่พระยาพานทองหรือเทียบเท่า).
 พจนานุกรมไทย

นิคาลัย

(กลอน) ก. ตาย เช่น ทราบว่าพี่กับบิดานิคาลัย. (อภัย).
 พจนานุกรมไทย

มฤต

[มะริด, มะรึด] ว. ตายแล้ว. (ส. มฺฤต; ป. มต).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด