ค้นเจอ 507 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คต,-คต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หกโล่

[หกกะโล่] ก. หกกลิ้ง. (ต. โล่ ว่า กลิ้ง).

คะมำ

ก. ล้มควํ่า, อาการที่หัวพุ่งไปเพราะสะดุด.

ตัตว,ตัตว-

[ตัดตะวะ-] (แบบ) น. ความเป็นอย่างนั้น, ความเป็นจริง. (ส. ตตฺตฺว).

อุตราษาฒ,อุตตราอาษาฒ,อุตตราสาฬหะ

[อุดตะราสาด, อุดตะราอาสาด, อุดตะราสานหะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๑ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปครุฑหรือช้างพัง, ดาวแตรงอน หรือ ดาวราชสีห์ตัวเมีย ก็เรียก. (ส. อุตฺตราษาฒ; ป. อุตฺตราสาฬฺห).

รูปฌาน

[รูบปะชาน] น. ฌานมีรูปธรรมเป็นอารมณ์ มี ๔ คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน.

อสนีบาต

[อะสะ-] น. ฟ้าผ่า, อสุนีบาต ก็ว่า. (ป. อสนิปาต).

อลงกต

[อะลงกด] ก. ตกแต่ง, ประดับประดา. (ป. อลงฺกต; ส. อลํกฺฤต).

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).

ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง

[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).

ทุคตะ

[ทุกคะตะ] ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ป. ทุคฺคต ว่า ถึงความยากแค้น).

รักษาตัว

ก. ระวังตัวไม่ให้เป็นอันตราย, รักษาเนื้อรักษาตัว ก็ว่า.

ศาศวัต

[สาดสะ-] ว. ยั่งยืน. (ส. ศาศฺวต; ป. สสฺสต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ