ค้นเจอ 267 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*วร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วราห์,วราหะ

น. หมู. (ป., ส.).

วรุณ

น. พระพิรุณ, เทวดาแห่งนํ้า, เทวดาแห่งฝน. (ส.).

วรุตดม,วรุตมะ,วโรดม,วโรตมะ

[วะรุดดม, วะรุดตะมะ, วะโรดม, วะโรดตะมะ] ว. ประเสริฐสุด. (ป. วร + อุตฺตม).

วรูถะ

[วะรูถะ] (แบบ) น. การป้องกัน, ที่ป้องกัน, ที่พัก; เครื่องป้องกัน; เกราะ, โล่. (ส.).

วิฆเนศ,วิฆเนศวร

[วิคะเนด, วิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่งมีพระเศียรเป็นช้าง ถือว่าถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ พิฆเนศ หรือ พิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศ; วิฆน + อีศฺวร).

วิไลวรรณ

น. สีงาม, ผิวงาม.

วิวรณ์

น. การเปิด, การเผยแผ่, การไขความ. (ป., ส.).

วิวรรธน์

น. ความเจริญรุ่งเรือง, ความคลี่คลายไปในทางเจริญ. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).

วิวระ

[-วะ-] น. ช่อง, ปล่อง, เหว, รู, โพรง; ความผิด. (ป., ส.).

เว้นวรรค

ก. เว้นช่วงของคำ ข้อความ หรือประโยคเป็นระยะ ๆ.

เวร

น. ความพยาบาท, ความปองร้าย, บาป, เช่นเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร; คำแสดงความรู้สึกเดือดร้อนเพราะกรรมหรือชะตากรรมของตนในอดีต เช่นเวรของฉันแท้ ๆ ทำเงินเดือนหายไปทั้งเดือน, กรรมเวร หรือ เวรกรรม ก็ว่า. (ป.; ส. ไวร).

เวร

น. รอบผลัดในหน้าที่การงาน เช่น วันนี้เวรฉันทำความสะอาดห้อง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ