ค้นเจอ 490 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เอริค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คะมำ

ก. ล้มควํ่า, อาการที่หัวพุ่งไปเพราะสะดุด.

นางร้องไห้

น. หญิงที่ทำหน้าที่หรือรับจ้างร้องไห้ครํ่าครวญถึงคุณความดีของผู้ตาย.

ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง

[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).

ธริษตรี,ธเรษตรี

[ทะริดตฺรี, ทะเรดตฺรี] (แบบ; กลอน) น. โลก, แผ่นดิน, เช่น ผู้ทรงจักรคทาธริษตรี. (สมุทรโฆษ). (ส. ธริตฺรี).

อุปริ

[อุปะริ, อุบปะริ] คำประกอบหน้าศัพท์ภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เบื้องบน ข้างบน. (ป., ส.).

เอกรรถประโยค

[เอกัดถะ-] น. ประโยคที่มีเนื้อความเดียว มีบทกริยาสำคัญเพียงบทเดียว.

กายบริหาร

[กายบอริหาน] น. การบริหารร่างกาย, การออกกำลังกาย.

ฉัน

ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.

ดุริยางคศาสตร์

[ดุริยางคะ-] น. วิชาว่าด้วยการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.

ดุริยางคศิลป์

[ดุริยางคะ-] น. ศิลปะของการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.

ทริทร

[ทะริด] (แบบ) ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ส.; ป. ทลิทฺท).

เทพบริษัท

[เทบบอริสัด] น. พวกเทวดา. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ