ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่ปรากฏแก่ร่างกายเมื่อเวลาขนลุกเป็นต้น.
ว. เสียงอย่างเสียงคนกระทำเมื่อเวลากินของเผ็ด.
น. ดาวประกายพรึก คือ ดาวพระศุกร์ที่เห็นในเวลาเช้ามืด.
น. เวลาดึกมากบรรยากาศเงียบเชียบทำให้รู้สึกวังเวง.
น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.
ว. อาการครั่นเนื้อครั่นตัวสะบัดร้อนสะบัดหนาวเวลาเริ่มจะเป็นไข้หรือคล้ายจะเป็นไข้.
น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.
น. เรียกเวลาก่อนเพล ระหว่าง ๑๐ นาฬิกา ถึง ๑๑ นาฬิกา.
ว. ยาว, ช้า, (ใช้แก่เวลา) เช่น กินเวลานาน.
ว. ช้านานมาแล้ว เช่น ในเวลาเนิ่นนานมาแล้ว, นานมาก เช่น อย่าให้เนิ่นนานนะ.
น. เวลาเกิด, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระประสูติกาล.
น. เวลาภายหลังบริโภคอาหาร คือ ตั้งแต่เที่ยงแล้วไป. (ป.).