ค้นเจอ 1,453 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เนื้อผ้า,ลายผ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สะพัก

น. ผ้าห่มเฉียงบ่า ราชาศัพท์ใช้ว่า ผ้าทรงสะพัก. ก. ห่มผ้า, ห่มคลุม, เช่น สะพักพระถันปทุเมศ. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

วากจิรพัสตร์

น. ผ้าที่ทำด้วยเปลือกไม้, ผ้าป่าน. (ป. วากจิร ว่า ที่ทำด้วยเปลือกไม้ + ส. วสฺตฺร ว่า ผ้า).

รุจิเรข

[รุจิเรก] ว. มีลายงาม, มีลายสุกใส.

กาสาว,กาสาว-,กาสาวะ

[กาสาวะ-] น. ผ้าย้อมฝาด, เขียนเป็น กาสาว์ ก็มี. (ป.).

กำมะหยี่

[-หฺยี่] น. ผ้าชนิดหนึ่ง มีขนด้านเดียวอ่อนนุ่ม เป็นมัน.

กำมะหริด

[-หฺริด] น. ผ้าที่ทอด้วยขนสัตว์แกมไหม.

เกาบิน

น. ผ้าปิดของลับ. (ส. เกาปิน; ป. โกปิน).

เกาไศย

[-ไส] (แบบ) น. ผ้าไหม. (ส. เกาเศยฺย; ป. โกเสยฺย).

เกี้ยวเกไล

น. วิธีนุ่งผ้าชนิดหนึ่งสำหรับขี่ช้าง.

เข็มซ่อนปลาย

น. เข็มสำหรับใช้กลัดเสื้อผ้า, เข็มกลัด ก็ว่า.

เจียระบาด

น. ผ้าคาดเอวชนิดหนึ่ง มีชายห้อยลงที่หน้าขา.

ซับใน

น. ผ้าที่เย็บทาบอยู่ชั้นในของเครื่องแต่งกาย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ