ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะวะกะไส] น. ความสิ้นภพ, นิพพาน. (ส.).
[-กะรี] น. แมลงผึ้งตัวเมีย. (ป.; ส. มธุกรินฺ).
[มันละกะ] น. ถ้วย, ขันนํ้า. (ป. มลฺลก).
ก. เอาใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่, มีนํ้าใจ, มักกร่อนเป็น มีกะใจ.
[ยะกะนะ] น. ตับ. (ป.; ส. ยกนฺ, ยกฺฤต).
[โลกกะ-] น. พระผู้สร้างโลก. (ส. โลกธาตฺฤ).
[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).
[หะลิกะ] น. คนไถนา, ชาวนา. (ส.).
[อะวะรุด, อะวะรุดทะกะ] ว. ถูกขับไล่. (ป., ส.).
[-กะไส] น. การสิ้นอายุ, ความตาย. (ส.; ป. อายุขย).
[อุกกะลา] น. คบเพลิง. (ส. อุลฺกา; ป. อุกฺกา).
[เอกกะ-] น. ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน; ความสอดคล้องกลมกลืนกัน. (อ. unity).