ค้นเจอ 742 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สายลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อึดใจ

น. เวลาชั่วกลั้นลมหายใจไว้คราวหนึ่ง.

วาโย

น. ลม. (ป. วายุ, วาโย; ส. วายุ).

ชำงาย

ว. ชาย, สาย, บ่าย, (ใช้แก่เวลา).

ตกท้องช้าง

ก. ลักษณะที่สายป่านว่าวเป็นต้นมีนํ้าหนักมากถ่วงลงเกินควร.

นิติการ

น. สายงานที่มีหน้าที่ปฏิบัติงานทางกฎหมาย.

ประพัด

น. กระพัด, สายรัดกูบบนหลังช้าง.

ลูกกวิน

น. ห่วงร้อยสายรัดประคด, กระวิน หรือ ถวิน ก็ว่า.

หนุนเนื่อง

ก. เพิ่มเติมเข้ามาไม่ขาดสาย เช่น กองทัพข้าศึกหนุนเนื่องเข้ามา.

ทางสามแพร่ง

น. ทางที่แยกเป็น ๓ สาย เกิดจากทางสายหนึ่งมาบรรจบเป็นมุมฉากกับทางอีกสายหนึ่ง, โบราณถือว่าเป็นทางผีผ่าน ไม่เป็นมงคล เช่น ไปทำพิธีเซ่นวักเสียกบาลที่ทางสามแพร่ง.

ฉิว

ว. เร็วเรื่อยไปไม่ขาดสาย เช่น ลมพัดฉิว, เร็วไม่มีติดขัด เช่น แล่นฉิว เดินฉิว; คล่อง, สะดวก. ก. รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที.

หาว

น. ที่แจ้ง, ท้องฟ้า, เช่น กลางหาว. ก. กิริยาที่สูดลมเข้าแล้วระบายลมออกทางปากเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.

กรรมชวาต

[กำมะชะวาด] น. ลมเกิดแต่กรรม คือ ลมเกิดในครรภ์เวลาคลอดบุตร ได้แก่ ลมเบ่ง เช่น พอถึงพระหัตถ์พระราชเทวีก็ทรงจับเอากิ่งรัง พอเกิดลมกรรมชวาตหวั่นไหวประชวรพระครรภ์. (ปฐมสมโพธิกถา). (สฺ กรฺม + ช = เกิด + วาต = ลม).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ