ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะติพานนะกะวี, ปะติพานกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการใช้ปฏิภาณแต่งกลอนสด.
กลิ้งฑูตล้มขรณ์
กลิ้งฑูตล้มขอน
[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).
ว. ยี่สิบห้า เช่น อายุถึงเบญจเพส. (ป. ปญฺจวีส).
[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
มเหสีของทศกัณฐ์, แม่ของนาสีดา
น
นางมณโฑ
โครต, โคต, โคด
หกคเมน, หกคะเมร
น. อีเห็น เช่น กระเห็นเห็นกันแล้ววิ่งมา. (รามเกียรติ์ ร. ๑).
ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).
น. คลื่นขนาดเล็ก. (ข. รลก).