ค้นเจอ 22,192 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แท่

น. เนื้อแมงกะพรุนหมักเกลือ ทำเป็นแผ่น ใช้เป็นอาหาร. (จ.).

โรงเตี๊ยม

น. ที่พักคนเดินทาง, โรงแรม. (จ. เตี๊ยม ว่า ที่พักคนเดินทาง).

วนิดา

น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).

วิฆนะ

[วิคะ-] น. การขัดขวาง, เครื่องขัดขวาง, อุปสรรค, ความขัดข้อง. (ส.).

วิทัตถิ

น. ชื่อมาตราวัด คือ คืบหนึ่ง. (ป.; ส. วิตสฺติ).

วินัยธร

[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).

วิวรรธน์

น. ความเจริญรุ่งเรือง, ความคลี่คลายไปในทางเจริญ. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).

เทศน์,เทศนา

[เทด, เทสะนา, เทดสะหฺนา] น. การแสดงธรรมสั่งสอนในทางศาสนา. ก. แสดงธรรม เช่น พระเทศน์, (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า ดุด่าว่ากล่าวอย่างยืดยาว เช่น วันนี้ถูกเทศน์เสียหลายกัณฑ์. (ป. เทสนา).

อุปเทศ

[อุปะเทด, อุบปะเทด] น. การชี้แจง, การสั่งสอน, การแนะนำ; คำสั่งสอน, คำชี้แจง, คำแนะนำ. ก. สอน, ชี้แจง, แนะนำ. (ส., ป. อุปเทส).

กระสินธุ

(โบ; กลอน) น. แม่นํ้า เช่น กระแสกระสินธุสงสาร. (อุเทน). (กระ + ป., ส. สินฺธุ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ