ค้นเจอ 570 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บุณยกฤต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

ราพณ์

[ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).

สูรยพิมพ์

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยมณฑล ก็ว่า.

บุริมทิศ

[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).

ปุปผะ

[ปุบผะ] น. บุปผะ, ดอกไม้. (ป.; ส. บุษฺป).

กระดก

ก. ทำให้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง.

ข่มนาม

ก. ทำพิธีข่มชื่อศัตรูก่อนยกทัพ.

ขอขมา

ก. ขอให้ยกโทษให้เมื่อตัวเองรู้สึกผิด, ขอษมา ก็ใช้.

เชิดหุ่น

ก. ยกชูหุ่นขึ้นให้แสดงกิริยาท่าทางไปตามบทบาท.

เตะโด่ง

(ปาก) ก. ยกให้มีตำแหน่งสูงขึ้นแต่มักมีอำนาจน้อยลง.

ทาย

(กลอน) ก. ยก; ถือ เช่น ทายธนู ว่า ถือธนู.

ทำนูล

ก. บอก, กล่าว; ยกขึ้นเทินหัว. (แผลงมาจาก ทูล). (ข.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ