ผลการค้นหา

ทุติยะ* *ทุติยะ *ทุติยะ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กฤตย,กฤตย-

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ไชย,ไชย-

[ไช, ไชยะ-] ว. ดีกว่า, เจริญกว่า. (ป., ส. เชยฺย).
 พจนานุกรมไทย

ไชยเภท

[ไชยะเพด] น. เด็กที่มีอายุแต่เดือนที่ ๑ ไป.
 พจนานุกรมไทย

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).
 พจนานุกรมไทย

ทวยะ

[ทะวะยะ] น. หมวด ๒, ส่วนทั้ง ๒. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ไทยทาน

[ไทยะ-] น. ของสำหรับทำทาน. (ป. เทยฺยทาน).
 พจนานุกรมไทย

ธัญ,ธัญ,ธัญญ

[ทัน, ทันยะ-] น. ข้าวเปลือก. (ป. ธญฺ; ส. ธานฺย).
 พจนานุกรมไทย

นย,นย-,นยะ

[นะยะ-] น. เค้าความที่ส่อให้เข้าใจเอาเอง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

นัยนามพุ

[ไนยะนามพุ] น. นํ้าตา. (ป. นยน + อมฺพุ).
 พจนานุกรมไทย

ปริยวาที

[ปฺริยะ-] น. ผู้มีถ้อยคำอ่อนหวาน. (ส. ปฺริยวาทินฺ).
 พจนานุกรมไทย

ปูชนีย,ปูชนีย-,ปูชนียะ

[-ชะนียะ] ว. น่านับถือ, น่าบูชา, เช่น ปูชนียวัตถุ ปูชนียบุคคล. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

พรหมัญตา

[พฺรมมันยะ-] น. ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่พราหมณ์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด